دارم فکر میکنم ک نباید هیچ مسیولیتی رو لاقل تا ۵ ماه آینده قبول کنم.

ب 5 مهر نود و هفت فکر میکنم و آدمهاش,انوقت چیزی توی دلم تکان میخورد,اشوب میشوم و دوست دارم هرچه گذشت را روی صورتشان بالا بیاورم.

حس می کنم ی حالی توی ی قسمت از روحم ی چاله درست کرده ک هیچوقت پر نمیشه,هیچوقت خوب نمیشه ,پاک نمیشه!آره آره همینه!

دارم فک میکنم تا حالا دربارش با کی حرف زدم؟تو گذشته کندوکاو میکنم و جز اسدی و خوش عاطفه هیچ فامیل دیگه ای ب ذهنم نمیرسه!

نه!خدایی چقد پیش میاد از ی نفر جزیی ترین چیزهارو توی ذهنتون داشته باشین؟جزییات طرز راه رفتن,جزییات طرز ایستادن, طوری ک سر شوخی و باز میکنه,طرز نگاه کردن وقتی عینکشو بر میداره,لبخند ریز زدن, گذاشتن انگ

اینروزها بیشتر نگاه میکنم,بیشتر گوش میکنم,بیشتر تمرکز میکنم و توی فکرهای دور غرق میشوم,بیشتر میخابم,بیشتر خلوت میکنم بیشتر از آن حفره خالی میترسم بیشتر دلتنگ میشوم بیشتر میمیرم و کمتر جوان میشوم بیشتر

صدایم را بلند میکردم برای دخترانی ک توی تور پهن شده ی مردهای هبل می افتادند!صدایم را بلند میکردم و سخران متکلم الوحده بودم.سرزنششان میکردم توبیخشان میکردم ک مگر یک زن چقدر میتواند حماقت توی وجودش جریا

خدا خیلی مهربان است!خیلی خیلی خوب و مهربان و قشنگ و ملوس است!اما با همه خوبی هاش یک گِله بزرگ از خدا دارم! روا نیست واقعا روا نیست بین این همه بنده ,کسی باشد ک ب هیچکدام از اتفاقهای خوشی ک برایش فکرها

پر از هیچ!دلم تنگ!بیشتر از همه برای تنهایی اون پنجماه! مسخرس!

داشتم پروفایل وبلاگ گلاره چگینی را میخاندم و بعد با خودم تکرار کردم :منهم باید یکروز بنشینم یک ورق سفید آچهار بگذارم جلوی چشمهایم و "من"را دقیق توصیف کنم.بعد همانطور ک پیش میرفتم رسیدم ب اخرین جمله پ

همیشه فک میکنم همه ما ب ینفر احتیاج داریم ک بتونیم جلوش بشکنیم و بنظرم هیچکدوممون هم این آدمو نداریم.اگه اشنا باشه ,خاهرت باشه شوهرت باشه پارتنرت باشه مادرت باشه ترس اینو داری ک اگه جلوشون بشکنم ناراح

هر انسانی تو را میان جهانی قرار میدهد که اگر تنها بودی هیچ وقت فرصت تجربه آن جهان را نداشتی!

دست بگشا دامن خود را بگیر مرهم این ریش جز این ریش نیست! مولانا

من میخونم و روزارو میرم جلو,تو هم پشت سرم وایسا و بگو :"برو بسلامت خودم به همرات!".خب؟

دچار ی حس خری شدم: دلم میخاد طبق معمول همیشه فیلم ببینم.اما دو سه شب پیش دوتا فیلم دیدم ک حس و حالشون عالی بود.بعد دیگه دلم نمیخاد فیلم جدیدی ببینم.فک کردم شاید اگه همون دوتارم دوباره ببینم حس خوبی باشه اما دیدم نه!همون یبار حسش عالی بود!خب ن راه پس دارم نه پیش:))

عسل امشب داشت پشت تلفن ب داداشش میگف :ولنتاین دیگه چه کوفتیه!انگار کن خارجیا نوروز و جشن بگیرن!نوروزی ک هیچ ربطی ب هویتشون نداره!یکم فک کردم,دیدم راس میگه!جمع کنین حاجی این بساط مسخره ی وَلِن تونو!والا

بی بی سی برا مرگ خشایار الوند تیتر زده :خنده هایی ک رفت ,گریه هایی ک ماند!اولشم فک کردم شت چه تیتر خوبی اخه همه همه همه قضیه همینه واقعا!بعد امرو تو سراشیبی کوه داشتم فک میکردم چه تیتر بدی!کدوم خنده ه